Feyzullah Evcil Şiirleri - Şair Feyzulla ...

Yol-lar,
siyahımsı karanlık,
Nar rengi kalp,
Işıldayan gözler....
*
Ten rengine bürünme!

Evinin önünde mavi
İnceciktir selvi gibi
Yufka yürek ama kavi
Sevda ile dolu kalbi

Doldurmak lazım yarın için kalbimizi
Boş kalp neye yarar
Kalbimiz o kadar küçüktürki
İçine bir nokta sığar

Dağılmış duygular.
Almış uçurmuş rüzgar.
.......
Tek başına kalmış düşüncelerim.
Namertler kendini kral ilan etmiş.....
Güneş soluğu bakışlarımla,

Ne bekliyorsun ki ben/den?
yolları asfalt olmayan;
yol denmeye şahit isteyen mahallelerde büyüdük.....
yeni alınan ayakkabı ile sarmaş dolaş yatan ben/den!
evimizde en çok gördüğüm kum küreği idi.
birde kır atımız!

Sen bilirsin kadri kıymeti, adın baştadır
Sen bilirsin kadri kıymeti, yürek yufkadır
Sen bilirsin kadri kıymeti ,yürek hastadır
Ne az ne çok! yoksa hâl'ın cümle meydandadır
**

***Anlam***
anlamak zor iştir.
ilk önce sevmeli anlayacağı insanı.
sonra gözlerine bakmalı,
sevgiyi görmeli yüreğinin içinde.
anlamak zor gelir bazılarına,

Yücelerden yücedir, meczup dur mahlas'ın
Bilmez kendini onun üzre çalar karasın
Dara düşünce onu yedi yerde ararsın
Arayıp bulunca da karşısında ağlarsın

ağlardan ağlatana selam olsun
gönlünde al al çiçeklermi açtı
benim ol kalbime acılar doldu

·
****bahar gönüllü(ederlezi)****
baktı gözler:
yılların yorgunluğunu üzerinde taşıyan adama,
kalbindeki damarlarını koparırcasına...