Fesleğenle Öldür Anne Şiiri - Demet Han

X
Perileri sattım solucanlara
Fesleğendim ölmeden önce
Şırıngada doğdum
Morga gömüldüm
Artıklarından yedim ölümün

Bedenim aforoz etti ruhumu
Kefenim çivit mavi
Ört üstüme kadınlığımı
Erkek kokusu sür dudaklarıma
Kalbimi mühürle
Ve beni fesleğenlerin dibine göm anne…

XX
Sandığından daha özgürüm
Bilmediğin labirentlerimde kök salıyorum kendime
Parke taşları yontuyorum ayaklarımla
Nice genelevler kuruldu
Kafatasımda şiirleri yakan
Hatırı sayılır ölümleri diriltiyorum
Cürümlerim astı beni -şüpheliyim
Ne kadar derinde cesedim…
Bilmiyorum!

Güve yapışmış saçlarıma
Düzelmiyor sensizliğim
Ben iyi miyim anne?
Tedavilere cevap verebilir miyim izninle?
Cin/ayetlerimin ardından
Kendimi sürebilir miyim gözlerine?
Temize çeker misin egomu?
Nefesim donmuş
Ölüyorum!
Beni fesleğen kokulu boynuna göm anne…

XXX
Canlı bir kadavra kadar güzelim bugün
Cesedimde ölüm süvarileri
Martılarla yasal piçler sevişiyor penceremde
Ensest tükürüklerimle boğuyorum sesi
Beni kilitle anne aklının örümcekleriyle

Özlem sektörü kuralım
Herkes birbirini özlemle öldürmekte
Erotik intihar notaları satalım şeker yerine
Sürgündeyim bu devre
Beynim arşivli
Mor kimliğim bile yok
Çekiyorum içime dilsiz karanlığı
Bitir işkencemi
Beni fesleğenle öldür
Ve kendine göm anne
Ama kızım de gömmeden önce…

12.5.2007