Nerede benim zeytin ağaçlarım,
Turunç, şeftali, zerdali bahçelerim,
Tahta iskelesinden ekmek attığım,
Binbir çeşit balıklarım.
Hangi yöne baksam,
Görebildiğim tertemiz deniz,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




kendi sonunu kendi hazırlıyor insanoğlu ama öyle bir son ki ...
tebrikler...
Yitirilen doğa,yitirilen değerler ve yitirilen insan.Evet en çokta insan.İnsanlığını kaybeden insan,varlık neden ve niçinini hiçe sayar.kendi eliyle kendisini ateşe atar.Bu güzel şiiri ve şairini tebrik ediyorum.
malesef her yeri betonladilar yaktilar yiktilar benden de hepsine yaziklar olsun.duyarli harika dizelerinizi kutlarim esel bey.sevgiler
Tahta iskelesinden ekmek attığım,
Binbir çeşit balıklarım.
üzgünüm...
insan vahşi!
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta