DEM
Bir sofinin üflediği ney sesinde dergahta demlenir Kimileri...
Kimi ulu bir çınarın gölgesinde kır kahvesinde nargile çekip çay içerek demlenir…
Atilla ilhan’ okuyup hayalindeki bir çift ahu göz de demlenenler olur...
Dalgalar sahili usulca yalarken salaş bir meyhanede suya yakamoz düşürüp demlenenler…
Melihat Gülses’in kadife sesin de demlenenler…
Gün batımında, uzak dağ silsilelerini seyrederek güneşin altın sarısını kızıllığa çalıp demlenenler…
Bozkır ortasında, metrisde keklik sesinde demlenenler…
Ta ...
Her dem bir hal üzere derler ya hani...
İnsanoğlu halden hale akarken...
Gönüller hep demini ararmış...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!