Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Özünü bil

Gel ey gönül özünü bil
Sakın sui zan eyleme
Allah için göz yaşı sil
Haram malı nan eyleme

Baksana şu saçıma dön hele yüzüme bak
Gençlik elden gidiyor pir oldum be sevdiğim
Ben feleğe baş eğdim var gel sen gönlümü yak
Ömür erken bitiyor pir oldum be sevdiğim

Bir göz gönlü yakmazsa sevdası dilindedir

Pıskırık durma

Ruhunda kartalın heybeti varken
Şahine baş eğip pıskırık durma
Her kulu dost bilip yarenim derken
Yiğidi sev koru sırtından vurma

Sır yükledim sırdaşımın bağrına
Sırrım ele açıp öldürme Mevla’m
Bu canı salmadan bir gül bağına
Yâd eller bağında soldurma Mevla’m

Seven kalp sefası çileyle gelir

Zaman birden geçti vakit azaldı,
Bu derdime derman ol kara bahtım
Gönlümdeki esen rüzgâr soz aldı,
Bu derdime derman ol kara bahtım

Anasız bir evlat dünyada gülmez,

Beni dost bağına bağlayan gülüm
Kor olki ardından gelen olmasın
Derdime dert katıp yanan bülbülüm
Gülden gayrı sana gülen olmasın

Sararmış gül benzin gülmüyor niye

Uyan gönül uyan dalma gaflete
Dal derin deryaya öz didar için
Sahip ol kalbine düşme uzlete
Dal derin deryaya öz didar için

Adap bilmeyene ahkâm kestirme

Dün gencecik gonca idim dünyada
Sanki bir yel gibi geçti bu ömrüm
Çağlayan gözyaşım düştü feryada
San ki bir yıl gibi geçti bu ömrüm

Geçen ömrüm tek bir güne toplandı

Kurân’la kul amel etse
Emekler hiç zây olur mu
Âlim olan nas eyitse
Koyun kurda pay olur mu

Aklı olan gözün açsa

Nehirler hu diye çağlar

Gönüller ince ince nehirler hu diye çağlar
Yarla halvet olan kul sırrını ele vermez
Kalp canana vurğunsa gözler hay diye ağlar
Gerçek bağban olan kul gülleri yere sermez