Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Geçti ömrüm

Yar yar diye geçti ömrüm
Yar bu candan etme beni
Sana asık oldu gönlüm
Yar kalbime yazdım seni

Gel artık sen dalma gönül

Gün doğunca arşa çıkıp nurla kâinata bakar
Gel artık sen durma gönül yanıp aşk odunda kul ol
Sevda dediğimiz duyğu bağrı yarıp kalbi yakar
Gel artık sen dalma gönül yanıp aşk odunda kül ol

Gel oğul

Gel oğul gel gerçeği gör elin vicdanında olsun
Kin ve nefret dolu gözden bu millete Hayır gelmez
Keder geliyorum demez ağlaki gözlerin dolsun
Kin ve nefret dolu özler sevmeden mahşerde gülmez

Gel oğul

Gel oğul gel gerçeği gör elin vicdanında olsun
Kin ve nefret dolu gözden bu millete Hayır gelmez
Keder geliyorum demez ağlaki gözlerin dolsun
Kin ve nefret dolu özler sevmeden mahşerde gülmez

Gel otur yanıma güldür sevdiğim

Sana sitem değil sözlerim nazdır
Gel otur yanıma güldür sevdiğim
Aşka düşen kulu ağlatan sazdır
Sar sinen üstüne öldür sevdiğim

Gel hele sevdiğim gel sen beriye
Var gel göz yaşımı silde öyle git
Sensiz hayat olmaz gitme nereye
var derdime derman bulda öyle git

Can yanmadan canan eli bulunmaz

Gel yarim

Güller sarmış toprağını
Hazan yormadan gül yarim
Aşk sarartmış yaprağını
Kalbim durmadan gel yarim

Gecelerin seyrinde gezginciye yaradım
Yıldızlara sır vermem karanlık şaha kalkar
Sevdamı yana koyup sevdalımı aradim
Yıldızlara sır vermem geceler canım yakar

Yapma güzelim yapma unutma ilk çağrıyı

Gül güle yanınca bir gül solar, mı?
Can evime yaşlar doldu gül beyaz
Gözden yaş gelmezse gönül dolar, mı?
Hazan vurdu bağım soldu gül beyaz

Ay doğmadan güneş yönünü arar

Gül bağında vur beni

Çile hançerini bana çevirme
Yar öldürme gül bağında yor gani
Ben bir kulum yakıp yada devirme
Aşk ile yak dost yoluna ser beni