Ferit Battal Şiirleri - Şair Ferit Battal

Ben seni çok sevdim ben seni Leyla’m
Ardın sıra yaşlar döküp ağladım
Seveni sevenden ayırma Mevla’m
Yunus gibi yara gönül bağladım

Bülbül zar edince güle ulaşır

Yâr için yanan dil sözünü bilir
Sızlayan yüreğe yaş dolar gelir
Sevenler sevdâyla yârini bulur
Yakıp aşk odunda büryan sen beni

Hüznün dalgalarında çok kulaç atıp yüzdüm
Ey gül yüzlü gül zarım hardan ayırma beni
Gam üstüne gam yığıp bu tatlı candan bezdim
Ey gül yüzlü gül zarım yardan ayırma beni

Ateş düştü gönlüme kereme yoldaş oldum

Ben sevdandan mecnun olan ley layım
Yak bu canı güzel yardan ayırma
Miskin değil aşk elinden hülyayım
Yak bu canı güzel yardan ayırma

Bağlar solgun taze dallar gül aç, mir

Kalbim açık yeller ile
Gül beni yâre götürsün
Değme zülfün tellerİne
Yol beni kare götürsün

Âşık kalpte duman tüter

Bülbül figan etme gönlüm yaralı,
Yâr aşkıyla yakıp yordular beni.
Herkes allar giydi bense karalı,
Yâr aşkıyla yakıp vurdular beni.

Yârdan ayrı düştüm gül benzim soldu,

Gözyaşımı saldım sele
Gel sevdiğim yorma beni
Sevdam karıştı sam yele
Gel sevdiğim yorma beni

Ey olmaz gönül yarası

Yüce dağlar...........cinas

Yara bağlar, yara bağlar
Can yanar yar, yara bağlar
Yar bu nasıl, bir sevda ki
Kalp yıkar can yara bağlar

Ey başımın tacı dilber verme bu cana çile,
Kullara verilen sevda yüce Mevla’dan gelir.
Bırak bu canı canana atma beni yâd ele,
Kullara verilen sevda yüce Mevla’dan gelir.

Bir Yunus misali kullar kalbini Hakka verir,

Yeşermezse dağın bütün yamacı,
Bir gül ile bahar açar mı gönül?
İlim baş üstünün olmazsa tacı,
Bulutlar bu elden göçer mi gönül?

Kaynağı bozdular bulandı göze,