Feri Kalmadı Şiiri - Mustafa Hoşoğlu

Feri Kalmadı

Ağlatma ey yar! İnsaf et artık
Yüzümü soldurdun, feri kalmadı
Yüreğim yaralı, bedenim yırtık
Kaşıya kaşıya deri kalmadı.

Soğuk rüzgârınla külüm savurdun
Azabın bitmiyor, ruhum kavurdun
Yar gönül bağımı çöle çevirdin
Başaklar kurudu, darı kalmadı.

Büyülü maskeyi çektin yüzüne
Nasıl da inandım tatlı sözüne
Gönlümü kaptırdım ela gözüne
Ciğerim erittin, zarı kalmadı.

Elemin yüzünden çattım kaşımı
Yar zulmün yok etti sabır taşımı
Geceyi görünce döktüm yaşımı
Gözümü kuruttun, nuru kalmadı

Evrimler geçirdi aklımın geni
Amansız tutkuyla sevmişim seni
Mecnuna çevirdi yâr aşkın beni
Sayende üstümde kuru kalmadı.

Şeytanı kov artık, kanma diyorum
Şu sonsuz âlemde yanma diyorum
Bende hakkın olur sanma diyorum
Ruhumda bu aşkın kiri kalmadı.

Mustafa HOŞOĞLU
18.10.2018