Baharın gelişi kalbimde eski bir yarayı yeniden açtı.
Bahar, gülüşünü hatırlattı bana.
Bir zamanlar o gülüş umuttu içimde.
Şimdi ise hatıraların ağır yükünü taşıyor.
Baharın gelişi kalbimde bir yara açtı,
Bahar gülüşünü hatırlattı bana...
Bir zamanlar gülüşün, umut olurdu bana,
Şimdi ise hatıraların ağır yükünü taşıyor.
Baharın rüzgarı, bu yükü hafifletmek yerine,
Kalbimde daha derin yaralar açıyor.
Bazı geceler vardır…
Hani her şeyin üst üste geldiği,
Nefes almanın bile zorlaştığı…
Gökyüzü karanlıktır…
Bir gün dağılırsa sesim rüzgâra,
Adım başka cümlelerde solarsa,
Kalabalıklar yüzünü çalarsa benden
Ben Seni Değil, Kendimi Özledim
Bir sabah uyandım,
Ve anladım ki seni değil,
Kendimi özlemişim.
O eski ben var ya,
Ben seninle mutsuzluğa da varım…
Şatafatsız günlere,
Yarım kalmış sofralara,
Perdeleri rüzgârla konuşan bir eve…
Ben seninle eksik kalmaya razıyım;
Adımızı kimse bilmesin,
Hayli zaman oldu ne aradın ne sordun,
Bekleyişlerle doldu gönlüm,ama sen yoktun.
Hasretin hançeri yüreğimi vurdu.
Demem oki sevgilim,
Tez unuttun beni...
Gece uzar
Saatler birbirine dolanır
Zamanın ayak sesleri duyulur odanın içinde
Ama sabah
Kapıyı çalmayı unutur.
Bir rüzgâr eser içinden…
Adını bilmediğin bir şehirden gelmiştir sanki…
Her sokakta bir iz bırakır,
Ama hiçbirinde uzun kalmaz…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!