Belki bir gün dönerim sana.
Belkide dönemeden ölürüm anam.
Mezarıma güller ek derim sana.
Baş ucumda çöküp ağlama anam.
Kara toprak sarmış bedenimi.
Belki bir gün dönerim sana.
Belkide dönemeden ölürüm anam.
Mezarıma güller ek derim sana.
Baş ucumda çöküp ağlama anam.
Kara toprak sarmış bedenimi.
Ağlayıpta dökemezsin kederini.
Duaya muhtacım açıpta ellerini.
Dizlerine vurarak ağlama anam.
Damlalar düşmesin mahsum yüzüne.
Ak saçlar düşmesin siyah zülfüne.
Kızıl kan çökmesin mavi gözüne.
Ne olur ardımdan ağlama anam.
Ferhat ALTUNAY
İnsanlarmı, yoksa benmi yanlışım,
Solmuş yapraklar gibi düşüp kalmışım.
Hiç gülmeyip, ömrümce hep ağlamışım.
Nerde kaldı o eski mutluluklarım.
Şöyle bir oturup andım mazimi.
Uyandın mı ey nefis, hiç seherin vaktinde.
El açtın mı semaya, yalvardın mı Rabbine.
Dün geçmişte kaldı, hiç baktın mı kendine.
Hesabın ne olacak, gittiğinde mahşere.
Uyan ey nefsim uyan, yarına çıkarmısın.
Saç sakalın ağarmış, aynaya bakarmısın.
Bir kere de Rabbine, secde de ağlarmısın.
İşte geldin gidersin, hesabın ne olacak.
Yaşım daha genç dedin, namazını kılmadın.
Dişim ağrıyor dedin, orucunu tutmadın.
Koca ömrü bitirdin, hiç ardına bakmadın.
Yaşın kemale erdi, hesabın ne olacak.
Ferhat ALTUNAY.
Üç günlük şu dünya da bir gün ölmeyecekmiyiz.
Mala, mülke güvenerek yaşıyoruz ne fayda.
Son nefeste azraile boyun eğmeyecekmiyiz.
Girince kara toprağa malın sana ne fayda.
Birbirimizi sevipte. sarılmayı bilmeden.
Sevdiğim ayrılmak istiyormuş.
Ne diye gelipte söylemiyormuş.
Bu aşkın tadı yok artık diyormuş.
Terk edip gidiyorsun bu garip ne yapsın.
Garip isem sevmeye hakkım yokmuydu.
Tatlı tatlı bakarken gözlerimin içine.
Utandım, bakamadım, kaçırdım gözlerimi.
O kadar da edalı tatlı güzelliğine.
Nazar olur diyerek kaçırdım gözlerimi.
O bakışa mest oldum, duramadım yerimde.
Elveda askerliğe çilelere elveda.
Elveda şu dertlere kederlere elveda.
ağarttın saçımı gösterdin hep cefa.
Bir gün olsun görmedim azıcık sefa.
Elveda diyorum geldi teskere günüm.
Hayatıma giriverdi vefasızın biri.
Bir heves uğruna terk ettim seni.
Düşünmeden kırdım seven kalbini.
Ne olursun affet birtanem beni.
Ümitsiz bir aşkın esiri oldum.
Kendimi içkiye meylere vurdum.
Sarhoş olup kafamı taşlara vurdum.
Affet beni ne olursun sevgilim.
Affetmen çok geç artık sen beni.
Bu dünyada bırakıp gitmişsin beni.
Mezar taşının üstünde bir kalbin resmi.
İçine yazmışsın affetmem seni.
Ferhat ALTUNAY
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!