Ferhangi Şiir Şiirleri - Şair Ferhangi Şiir

Sen benim diğer yarımsın
Sen benim muhtaç olduğum kan,
Sen benim bir tanecik canımsın
Sensiz geziyorum kuytu köşelerde.
Bu dünyada bir tek şey öğrendim,
Baban giderse yarım kalırsın ve benim gibi

Ey güzel gözlüm.
Gözlerini uzak tut benden.
Ey kalbimin gizli yarası,
Uykusuz gönlümün sabah mamurluğu ,
Gözlerine kurban olduğum .
Sen gitsen de gözlerin gözlerimde .

O sıcacık ellerini, o güzel sözlerini
Yanımda olmasan da
Gözlerini görmek mümkünse
NEYSEEE...

Hiç aklımda yokken gelsen aklıma

Ben seni yüreğimin en derin yerlerinde gizledim de sevdim
Anlatılmayacak kadar farklısın
Sana hissettiklerim sevgimden çok daha öte
Sen benim evim değil yuvam oldunSen benim ciğerime nefes oldun
Her gece hayalinle uyuyup
Her sabah hayalimle uyanarak sevdim ben seni

Bir gün bu çektiklerimi sende anlicaksın
Bir gün sana soracaklar
Bu adam bir zamanlar şiirler yazdı
Kağıda birşeyler karaladı
Senin adının geçtiği satırlarda,
Yutkunamadığını söylemiş, canı yanmış

Göçmen kuşlar misali dönüp duruyorum buralarda
Boz bulanık sularda duruluyorum
Bir ceylanın vurulduğu gibi bende sana vuruluyorum
Şu dertli dalgalar gibi gözlerine baktığım sensin

Seni görmek için, sana kavuşmak için

Demek sen şimdi gittin
Demekki dönmeyeceksin
Bunca çektiklerim, bunca hasret boşunaymış
Demek öyle, peki öyle olsun

Boşuna mi bunca hasret

Ahu gözlerine kurban olduğum yar
Sensiz heryer bana dar
Sen uykusuz gecelerimi süsleyen perim
Unutma seni burda bir bekleyen var

Şiir Durağı Ferhan

Küçücük bir kız çocuğu varmış,ismi Rümeysa
Rümeysa 5 6 yaşlarında bir kız çocuğuymuş
Bir gün anne ve babasıyla beraber Rümeysa bulundukları kasabada geziyorlardı. Bir eli annesinde bir eli babasındaydı. Gezerlerken o sırada bir zat yanaştı yanlarına. Dedi ki; falan gün Seher vakti yolculuğa çıkacağız. Siz hatırlatın demiştiniz ben onun için hatırlatıyorum dedi.
O arada küçük Rümeysa kulaklarını bütün dikkatini o insana vermişti. O insan yanlarından ayrıldıktan sonra anne ve babasına Rümeysa dedi ki, anneciğim babacığım nereye gideceksiniz.
Anne ve babası dedi ki Rümeysa'ya, yavrum Beytullah'a gideceğiz .
Rümeysa; Beytullah neresi

Seni sevdiğimi sadece sen bil.
Hiç kimse bilmesin,
Sen hep aynı yerdesin.
Kalbimin sol yanında, kalbimin ta içinde,
Kalbimin baş köşesinde taht kurdun.
Şu an gözlerin aklıma geldi.