Ferhangi Şiir Şiirleri - Şair Ferhangi Şiir

Kalbimin atışı....
Rüyalarımda sarılıp öpüp kokladığım
Yollarını gözlediğim....
Hasretim özlemim, buram buram güven kokan limanım..

Uçsuz bucaksız sevdiğim

Bir insanın sevgisi kalbindedir
Gözlerindedir, davranışlarındadır, konuşmasındadır.
Gösterdiği değerdedir, verdiği önemdedir,
Yaptığı fedakarlıklardadır.
Yani her şey kalptedir.
Kalbinle gör, kalbinle dinle, kalbinle izle.

Ben de bir kalp var içine dünyaları alan .
Seni ne kadar seviyorum biliyor musun ?
Kalp kadar.
Kalp yumruk kadar ama, içine bütün dünyayı alabilirsin .
Ben seni kalp kadar seviyorum .
Ve dünyayı sığdırdığım kalbime, seni sığdıramadım .

Hani sen demiştin ya
Sen benim bitmeyecek yürek sızımsın
Öyle miydim gerçekten
İnanayım mı sana
Sen gitsen de bir gün,
Sevdan bende saklı kalacak

Ben ömrümü sana adadım 
O karagözlerine daldım
Sen yanımda olmayınca ışıksız kaldım
Seni çok özledim karagözlüm

Sen aklıma gelince gülüyor yüzüm

Kendimde değilim bu aralar
Duygularım karma karışık
Böyle olmuyor yâr, bir dargın bir barışık
Amacın özlem, hasret, sitemse
Bu yürek senin hasretine alışık

Bir adam çok sevdiği bir kadına şiirler yazıyordu. Sonra kadın ansızın onu terk etti.
Adam kadının ardından şiirler yazmaya devam etti. Daha çok yazdı.
Ve günün birinde çok ünlü bir şair oldu.
Yıllar sonra kadının yaşadığı kente gitti ve büyük bir şiir dinletisi sundu.
Dinleti bittiğinde kadın kolunda kocası ile çıkışa geldi ve adama ''merhaba'' dedi.
Adam ona sıradan bir insana bakar gibi baktı. Kadın,''beni tanıdın mı '' dedi.

Güzelim benim.
Kızıl saçlım.
Sana o kadar hasretim ki,
Kor gibi yanıyor içerim.
Sensizlikte kendime gelemiyorum.
Alıştım sana alıştım bir tanem.

Güzelim benim.
Kızıl saçlım.
Sana o kadar hasretim ki,
Kor gibi yanıyor içerim.
Sensizlikte kendime gelemiyorum.
Alıştım sana alıştım bir tanem.

Bazen üzülüyorum,
Bazen küsüyorum ,
Benim sana küstüğüme aldırma sakın
Sen küsmenin ne demek olduğunu bilmiyor musun?
Küsmek çocukça bir şey
Küsmek yalansız, küsmek saf,