hatırlarmısın bilmem
gökkubelerine bakıyorduk şehrin
bir çaybahçesinde sen elini tutsak kalmış elime sıkıştırmıştın...
hiç utanmadan öpmüştün
dudaklarıma değmişti tenin...
bir dua gibi kulağıma seslenmiştin
beni terketme...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta