İhtiyaç anında kimse yanında olmuyorsa, kendi başının çaresine bakıyorsun ve başının çaresine bakmayı öğrendiğin zaman artık kimseye ihtiyaç duymuyorsun.
Bir babam olsaydı eğer, yalnızlığı şakağından, çaresizliği tam alnının ortasından öperdim!
Sana her kırıldığımda, biraz da kısaltıyorum saçlarımı, sanırım yakında kel kalacağım.
Kimi ağlatır, kimi söyletirsin, kimi hayata bağlar, kimi hayattan söker alırsın.
Sen ne devasız bir yarasın ki, tam kapandı derken, sızlarsın, kanarsın.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




İyi ki gelmişim sayfanıza. Öyle iyi geldi ki okumak. Ne güzel sayıklamalardı öyle. Uyur uyanık arası yürekten dökülenler bu kadar eşsiz güzellikteyse uynıkken neler yazmaz ki bu şair?...
Kutluyorum, sevgimle Emine hanım... Nicelerine...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta