Kocaman şehirler ve milyonlarca insan bazen kafes olur insana
Küçücük bir köy ve onlarca insan ise özgürlük
Özgürlük ise baş yaslanacak yumuşacık bir omuz
Buğday tarlası gibi altın sarısı saçları olan
Yemyeşil gözleri; dümdüz bir ovada çeltik tarlası
Nefesi; toprağa yeni düşmüş yağmur tanelerinin mis kokusu
Gülüşü; rüzgarda kıpırdaşan dallarla dolu küçük bir orman
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta