Felsefe yapmaya durmak Şiiri - San Duke

Üstünde kahverengi bir ceket, kadife pantolon, başında bir fötr şapka olan hafif sakallı bıyıklı, uzun saçlı yaşlı adamı; nedensizce ama dikkatlice süzmesine rağmen neden boş yolda dikildiğini anlamayınca dayanamayıp sordu.
Amca ne ediyon sen bomboş yolda?
Felsefe edeceğim adam arıyorum kardeşim.
Kısa bir gülüş attı bu cevaba, çok oldu mu bari?
Amcanın sinirlerinin bozulduğu belli, ufaktan çatık kaş ve üstten bakışla; eh işte.. niye güldün, Diyojen yapınca olay yapıyodunuz da ben yapınca beğenemedin mi? dedi.
Estağfurullah, benle etsene amca.
Yok.
Niye?
Senden çıkmaz.
Ne çıkmaz?
Bi cacık çıkmaz.
Yaşlının söylediğiyle beraber adamın gözünün ününden geçti birden, lise yılları; hiçbir dersi sallamayıp hepsinden kaytararak internet kafede yattıkları zamanlar babasının notlarını her gördüğünde verdiği tepkinin aynısını bu saçma amcadan almayı beklemiyordu.
Çok filozofsan çıkartsana amca içimdekini.
Neyini?
Şeyimi işte, filozof ruhumu.
Haa, geç şöyle AA de bakayım.