Felekle Atışma Şiiri - Yasin Yüksel 2

Ayaz vurdu benim gönül bağıma,
Kor söz düştü sevdamın ocağına.
Ey felek söyle, neyledim ben sana,
Bir yâr için düşürdün mü belaya?

Zalim felek, kara yazı yazarsın,
Gönül evin hasret ile bozarsın.
Bir çift söze ömürleri yakarsın,
Sonra dönüp tuz basarsın yaraya

Dağlar taşlar şahit olsun hâlime,
Kara efkâr çöktü garip gönlüme.
Ömrüm verdim can alan o dilbere,
Savurdun da attın beni sıladan

Felek der ki: Ben yazmadım sevdayı,
Kul kendi seçer gönüldeki edalı yâri.
Aşk ateşi yakar ise köhne serini,
Suç arama yazılmıştır kaderde

Felek vurdu, sinem yandı nâr ile,
Kara duman çöktü başa zâr ile.
Nazlı yârin her kelâmı kâr ile,
Yüreğime hançer oldu her biri

Kader der ki: Divit kalem elimde,
Yazı çıkar vakti gelince günde.
Pervane de yanar aşkın közünde,
Hak yolunda çile vardır kulunda

Âşık Yasin der ki dinle sözümü,
Hasret yaktı yıllar boyu özümü.
Felek aldı gönlümdeki közümü,
Yine Hakk'a bağlarım ben yüzümü.