Feleğin kırdığı testi Şiiri - Gece Gözlüm

​Feleğin elinden doldurdum bu testi;
Her yudumda biraz daha eksildim.
Aşk dedikleri, meğer...
İnsanın kendinden sessizce vazgeçmesiymiş.
​Ayrıldık sevgili.
Ne bir kavga, ne bir isyan kaldı geriye;
Sadece adının yankısı...
Duvarlarda sürgün bir hatıra şimdi.
​"Canın sağ olsun" dedim ama bil ki;
O cümlenin içinde bin parçalık bir kalp saklıydı.
Gidişine razı gelen sadece dilimdi,
Kalbim hâlâ senden habersiz direnmekte.
​Sen gittin...
Ben, içimde kalan "sana" tutundum.
Bir yarım gülüş, bir eksik sarılış;
Geceye bıraktığın o ağır iz hâlâ bende.
​Felek mi kopardı bizi, yoksa zamana mı yenildik?
Bilmiyorum...
Bildiğim tek şey: Ben seni kaybetmedim,
Sen beni, tam ortasından yarım bıraktın.
​Ve şimdi her gece aynı yerden kırılıyorum.
Senin "gitmek" dediğin o uçurumda,
Ben hâlâ "kal" diye susuyorum.
Susuyorum... Çünkü bazı yaralar ses kaldırmaz;
Adı konursa, yeniden kanar mısralar.
​Sen gittikten sonra zaman bile yoruldu.
Saatler senin yokluğuna kuruldu,
Benim aleyhime döndü tüm saniyeler.
"Biz" dediğim ne varsa, tek başıma yankılanıyor içimde;
Cümlelerim sensizliğe devriliyor usulca.
​"Canın sağ olsun" demiştim ya;
Veda mahlaslı en ağır yalanımmış meğer.
İnsan, canını alıp gidene
Nasıl "sağ ol" diyebilir ki?
​Yine de tek bir beddua düşmedi dilimden;
Çünkü seni sevmek,
Kötülüğü bile unutturacak kadar derindi.
Ama olur da bir gün aklına düşersem;
Beni en çok sustuğum yerden hatırla.
​Çünkü ben;
En çok seni anlatamadığım yerde tükendim.
Sana "gitme" diyemediğim o boşlukta
Kaybettim kendimi.
​Şimdi feleğin elinde kırık bir testiyim;
Dökülüyorum hayata...
Ne seni tutabiliyorum avuçlarımda,
Ne de kendimi toplayabiliyorum.