Yaşar canlı ölecektir mutlaka.
Düşün düşün sığmaz ki akıla.
Yazıklar oluyor kölelere kula.
Bence okunacak kitaptır ölüm.
Bir ruhla kalırsa ömrünle beden.
Baktım aynaya simsiyah yüzüm.
Ölerek gidiyoruz bir sen bir ben.
Bu dünya boştur bilesin gülüm.
Bilmeli insan ekmeği eşit bölmesini.
Duymalı yoksulunu fakirlerin sesini.
Can yoldaş biliyor emeğe ölmesini.
Tanrım şimdi olmuş günahkar sağır.
Hüküm sürer ölümün saltanatı.
Dinlemez geldiği zaman evi katı.
Kaybolur aniden doğusuyla batı.
Sonra mezarda sonsuz yaşam,
Fakirle yoksula zulümler neden.
Cahil yobazlar anlamaz sevgiden.
Haklıyı haksıza ezdirmek neden.
Kimseye kalmaz ölümlü dünya.
Yaşım benim yetmiş ikidir.
Bakar dururum güneşe aya.
Sonum mezar yerim bellidir.
Adımla anılır ölümlü dünnya.
Dünyadan gideriz bir veda ile.
Kalpler yürek razı olmasa bile.
Gönlüm belki gelir aniden dile.
Dinlerim zaten ıstırabın sesini.
Mezarlık dolmuş şehirde köyde.
Toprağın olmuş sana sadık yar,
Her yer senin olsa da ne fayda.
Dünya fani bil unutma ölüm var.
Doktorla hekim bulamaz çare.
Bir gün elbet gireceksin kabre.
Kötülüğe arka çıkma ha bire.
Azrail gelir kapını çalar sonra.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!