Çıplak ayaklarıyla dağları aşan.
Konuşan edeliyor şimdi sürgün.
Adaleti hukuku ülkemin perişan.
Ellerimle sineme vurdum bugün,
Usandım canımdan usandım bezdim.
Martılara bakıyorum koca denizlerde.
Boşuna yorulmuşum boşuna gezdim.
Benim şiirler kitaplar dost ellerinde.
Gözlerimde hep görürüm bakışta.
Dünyam olmuş can kırmızı gülün.
Özlem gözde olur bir damla yaşla.
Elbette ellerini tutacağım bir gün.
Beni kalbine koyduysan eğer.
Senin sevdan her şeye değer.
Bu garip seni yürekten sever.
Ellerini aç canım kölen olayım.
Elbet cezasını bulur zulüm eden.
Ne götürdü mezara kefenle giden.
Rahat olamaz hiç sömüren beden.
Ateşimizin alevi rüzgara emanet.
Kimsenin hakkını yeme ahını alma.
Fakirlerle yoksullara canımı veririm.
Doğru insan ol sen kötülük yapma
Emekçilerle paylaşanı ben severim.
Düzene isyan ediyor sessiz heceler.
Görüyorum sokakta ağlayan gözler.
Dinle imanla soyanlar varmış meğer.
Emekçi yoldaşıma selamlar olsun.
Denedim ülkemde ben her yolu.
Etrafımda benim aç insan dolu.
Hiç görmedim memnun bir kulu.
Geçti ömür canım boşu boşuna.
Şimdi halklarla oynuyorlar oyun.
Verirken sen oyunu düşün taşın.
Ağardı saçların geçmiştir yaşın.
Senin ekmeğini yiyor enflasyon.
Yardım sever hep mert delikanlı.
Yoksulun emeğin hep yanındadır.
Anadolu çocuğudur yüreği yaralı.
Erdal bey demokrat bir insandır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!