Fehmi Tazegül Şiirleri - Şair Fehmi Tazegül

Fehmi Tazegül


Konuşan dillerim olmuş kekeme.
Şaştım kaldım ben böyle aleme.
Köle olmuşum kağıtlarla kaleme.
Şiirmi yazsam resimlermi çizsem.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Ölüm gelmişse ne gelir elden.
Şiir yazarım ben canı gönülden.
İbret almıyorlar kötü günlerden.
Kime kaldı ki dünya bize kalsın.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Bu dert beni yataklara düşürdü,
Hasret kaldım yeşilliğe çimene.
Haksızlık gönlümü yaktı kavurdu.
Hastayım ben ölüyorum kimene.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Hayalinle girerim seninle her güne.
El ele tutarak gülsem ben seninle.
Gül bahçende gezelim güller içinde.
Senin ağzında şiir olsam kime ne.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Dosta düşmana olmuşum dargın.
Ağarmış saçlarım kollarım yorgun.
Sevabı günahları vardır her kulun.
Kime ne söylesem kime ne deyim.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Çakalla sırtlan bizi ölü sanıyor.
Etrafım şimdi alev alev yanıyor.
Doğruyu söyleyen hapis oluyor.
Kime söylesem kime ne deyim.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül


Köle olmuşuz bunlar pis şeyler.
Vicdanı olanlar doğruyu söyler.
Sonunuz gelecek ağalar beyler.
Kim görmüş cennet cehennemi.

Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Sakallı yobazlar ilime küskün.
Kıldan incedirler kılıçtan keskin.
Ülkem üzgün devrimler üzgün.
Ayetini okur yalan söyler durur.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Sözlerim aykırıdır dine imana.
İsyanım sensiz geçen zamana.
Gündüz gece tutulalı ben sana.
Söyle başka kimim var benim.


Devamını Oku
Fehmi Tazegül

Olamam aşkım koşup giden.
Al senin olsun hep bu beden.
Aramızda senle olmaz neden.
Senden başka can kimim var.


Devamını Oku