Zaman geçer kalırsın sırdaşla.
Bilmezler nasıl yaşarsan yaşa.
Ne yaparsan dert gelir başa.
Ne sır ne masal insanlık hali.
Ülkemiz yanıyor çıkmaz sesin.
Haksızlıktan kısılmıştır nefesin.
Şimdi fakirle yoksullar neylesin.
Hırsızlar hakim insanlık ölmüş.
Kötülükler zalimlikler geçti bini.
Konuşma boşuna yorma kendini.
Paylaşmışlar sakallılar imanla dini.
Adalette ölmüş insanlıkta ölmüş,
Herkes herkesi biliyor derim.
Yaşamım neyse odur kaderim.
Dünyamda bitmez hiç kederim.
Eskiden yoldaşım insanlık vardı.
Bekliyorum artık gelmiyor kervan.
Ölüyorlar çocuklar yanıyor canım.
Yürümemeli böyle haksız devran.
El ele versin halklar insan olalım.
Hayatımız geçiyor hep boş yere.
Hiç kurtulmuyor açılan her yara.
Arayıp dururuz bulunmaz çare.
Emekçi fakir nasırlı eller üzülür.
Kimse cevap vermiyor soruma.
Durum kötü gerek yok yoruma.
Halkımız üzülüyor bu duruma.
İnsan yerine koymazlar bizi.
Düzen sizindir pis köpekler itler.
Kararlı yürürler devrimci yiğitler.
Taksime örmüşler demirden çitler.
Önderimiz Atatürk biz devrimciyiz.
Yetmişinden sonra kendime döndüm.
Kendilerini krallarla padişahlar sayan.
Ateş misaliyim ben parladım söndüm.
İşgal etmiştir sevdan yurdumu canan.
Yakışır bazen çul bile olsa urban.
Neden köle olmaz padişah sultan.
Yoksul fakirler olurlar hep kurban.
Buda kapitalizmin acımasız işidir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!