2 Ocak 1966 Kırşehir / Türkiye
FECRE KADAR
Yol aldım gözlerinden, yürürüm fecre kadar,
Tadı yokmuş meğerse sensiz açacak gülün.
Ötelerden tazelik sunarken bana bahar...
Fark etmedim sesini, inan, öten bülbülün.
Kim hasretle beklerse hiç gelmeyen birini,
Ben de öyle adını senelerce söyledim.
Hiçbir şey silemedi gönlümdeki yerini,
Çok sevdim, bilemezsin ve ne kadar özledim.
Hasretin ağacında bin bir umut salkımı,
Baykuşlar tünesin o kurumuş dallarına.
Korumak için uçuk, bu serseri aklımı,
Bilinmez diyârların düşmüşüm yollarına.
..............
Ali Urgan
Kayıt Tarihi : 1.03.2017 05:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!