Gülü dağlarda bıraktım.
Sırata döndürülmüş ömrüm.
Toprak, su, ekmek.
Fayda vermez cana bu yürek.
Gül dediğim gül.
Dikeni batar her yerime.
Kışa eylemez minnet.
Her yeri yıkan,
Boranı var elbet.
Ufku göremez insan.
Karanlık varsa kalpte.
Huysuz, hoşnutsuzdur.
Kas katı olan yürek.
Eğrisi doğrusu yoktur.
Değilse özü ile,
Rüzgâr gibi eser.
Kirli hava gelse bile.
Kenan Gezici 17 /01/2026
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 17:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!