Fatmanur Şiiri - İsmail Bilican 2

Ferhat gibi çıkayım dağlara Mecnun gibi düşeyim çöllere
Acılar küstürdü beni hayata ben razıyım seninle her kadere
Tutunacak dallarım var. Ne olur uzat da tutunayım ellerine
Muhtacım sana ve senin nur saçan o güzel gözlerine
Ayrıyız ama yaşıyorsun sen bu yaralı kalbim de
Nur yüzlü bir melek tanımıştım uzaklarda bir yerde
Uzaklarda ve ulaşılması imkansız cennetlerde
Resimlerin kalsaydı bari senden bana sadece