Fatma Koyuncu Şiirleri - Şair Fatma Koyuncu

bir tutam ateş senin askin bana
dokunsam yanacağım
dokunmasam susuz kalacağım
bir günah gözlerin bana
bakarsam ummanlara dalacağım
bakmazsamda yok olacağım

ne çok şey saklar gece
bazen ķüçük bir çocuğun
hayallerini
bazende yaşlı bir amcanın
ağrılarını
karanlık sabaha ulaşır

saati vurdum uykusuz gecelere
boğazimda bir düğüm
dilimde duam gözlerimde resmin
ben seni mısralarda sevmişim
hani ansızın esen meltem rüzgarları gibi
gelip savurdun beni aşk mevsimine

sen miydin bana geç kalan
benmiydim yoksa hayata erken atlayan
sen başka hikayeler yazarken
bu gönül senimi beklemiş yoksa
hani bir şimşek çakar baslar ya yağmur
sende bana öyle geldin deli sevdam

Harkirma deli gönül böyle delice
Seni ne anlayan var nede duyan
Kopsada kalbinde binlerce volkan
Seni bir tek anlarsin gerisi yalan

Korkuyorum...
Ağzımdan çıkacak her kelimeden
Gözümden akan bir damla yaştan
Hayallerimin kırılmasından
Ve en önemlisi sevilmemekden.
Adin dilimde yemin

Boğazımda bir düğüm gözlerimde sen
Git dedin ilk defa gidiyorum dedim ben
Kaç kemik kırıldı içimde kaç bıçak darbesi
Kolaymi sandın prens terketmek seni
Ansızın girdiğin dünyamda bahar
Gülücüklerime sebep yolunu gözlediğim sen

sen gittin
arkana bakmadan
bilmedin romanlar öksüz mısralar yarim kaldı
sen uçarken başka baharlara
küçük bir kalp kışı yaşadı
ne verdiğin sözler yakdi içini

şiirler sustu bu gece
gönül kalemim kırıldı
ne bir çift söz dökülür dudaklarımdan
nede gözlerim konuşur
Içimde kırıldı gönül mameti
yine kabuğuna çekildi

gözlerimiz değmişti önce birbirine
sonra sözlerimiz
saatlerce konuşmadan bakışlar anlatırdı sevgimizi
saatler yetmezdi. günler nede geceler
birbirimize bakarken dururdu zaman
sözcüklere gerek yokdu sarardı gözlerin beni