Garibim, ne adım var ne de cismin;
Boşlukta kayboldu, tek solukluk nefesim.
Kabirde “kaç” geçer, akçe etmez bedenim;
Çaresiz, gassalın elinde garip bir meyyitim.
İnsanlık uykuda, her yer zifiri karanlık;
Çevrede ölüm sessizliği, garip ıssızlık.
Yalnız sokak lambalarının gözü açık.
Yalnız sokak lambalarının gözü açık.
Gaflette yüzen insanlık, garip, küçücük..;
Yorgun dilim ızdırap içinde seni heceler,
Örtünce üstümü bir yorgan gibi kara geceler.
Akıl almaz bedenim, ruhumun sızısını dinler,
Örtünce üstümü bir yorgan gibi kara geceler.
Özlemimdir hep hicranım, ahım;
Çaresiz her dem artar ahû, zarım.
Kısacık satırlara sığmaz meramım,
Gözlerin gözlerimde mahpus kaldı.
Bedenim, ruhumun azl kabul etmez esiri,
Cehennemi azdırır ağlayan mazlumun âhı;
Nârı söndürür masumun bir damla gözyaşı.
Sılaya gitme vesilesiydi tüm büyükler
Onlar büyük atlarla büyük yerlere gittiler
Ölürsem, hani olmaz ya, hepsi bir anlık… dönebilsem.
Varsa, hani olmaz ya, ardımdan sevinenlere gülsem.
Vecd içinde vuslata kavuşurken ebedî ruhum,
Varsa, hani olur ya, ardımdan dövünenlere gülsem.
Hayat, ruhu olgunlaştıran acılar pazarım;
Tarifsiz ne acılar gördü ağma gözlerim.
Ne VAR ’a yandım, ne YOK ’a sevinebildim;
Nerede olsam bir fazla, olmasam hep eksiğim.


-
Gokhan Gunduz
Tüm YorumlarŞiirlerinde derin bir tefekkür ve anlamlandırma var. Değer verilecek olana yönelme duygusu. Kısa ve öz. Tebrikler