Duygulandım görünce küçük odalarını, boş;
Sesin yoktu, çare yok… Bağırsam duyulmaz, boş.
Hikâyeler anlatırdınız; hatırlarımda ne hoş…
Bir Fatihim diyenim olmaz; beklemem boş.
Günahı omzunda, küçük emanetlerle hava atan;
Tek büyük “O”, yıldızları tesbih gibi oynatan.
Doğum ve kabir arası uzun yol, bir anlık mesafe;
Kirlenmeden girebilmek kabre, işte büyük mesele.
Yüreğimin bin parçasını bölseler de… bine,
Her hücresinde de sen varsın, canım Türkiye.
(28/9/2002)
Teşbih: orada şerbet, bal, ırmak... orada inci ve saraylar,
Buradakiler gölgesinin gölgesi, orada asıl fasıllar.
Mügalata, burada falcı bacı, kelimelerle oynayan laf ebesi,
Tek söz "Selam" var orada, boş söze geçit yok gayrisi.
Yer gök bir arada birleşmiş kızılı mavisi,
Arada belirsiz bir hat, ince çizgisi.
Çığırtkan sesleriyle denizlerin bir incisi,
Mantılarla yaşamak, gökyüzünü en iyisi.
Yahudiler Üzeyr ’e, Hristiyanlar İsa’ya (hâşâ) Allah’ın oğlu dediler,
Bilemediler onları, kalbi çürük, boş sözlü densizler.
2000
Bir bir söndü beni saran ışıltılı lambalar,
En yıkık dehlizlerde izbe kaldı hatıralar.
En izbe dehlizlerde yıkık kaldı hatıralar.
His mi? ....! mezardakilerden ölü yürüyenler,
Boynu bükük kaldı yıkık penceredeki yitik öksüzler.
Ne zorlarsın kendini dua edebileyim diye;
Söylenecek tek şey "acizim... sen affeyle".




-
Gokhan Gunduz
Tüm YorumlarŞiirlerinde derin bir tefekkür ve anlamlandırma var. Değer verilecek olana yönelme duygusu. Kısa ve öz. Tebrikler