Fatih Güler Şiirleri - Şair Fatih Güler

Pınar başında kızın
Yüreğinden su içtim
Damla boşa akarken
Küçük dilimi yuttum

Giyinmiş pembe beyaz

Alevi kızı vurup kaçtı
Çerkez bayanı canımdan can aldı
Kürt kızının haberi olmadı
Laz kızın bahanesi sorunuydu
Sünni kızıysa şair yaparak
Beni size tanıttı.

Hiçbir yeri sevmiyorum
Kimseye güvenmiyorum
Hayattan zevk almıyorum
Bilemiyorum ben kimim

Dünya malı başkasının

Kadayıf saçlım, zeytin gözlüm
Kahve kaşlım, bal yanaklım
Çilek dudaklım, fındık burunlum
Gül huylum, altın kalplim
Şirin sözlüm, pamuk ellim
Güzellik masumum, gurbet kokulum

Ana karnında nasılsam
Ahrette de öyleyim
Yollarım yok açık olan
Gidişim bilinmez yere

Çözülmeyen hayatımı

Beni bilenler iyi bilir
Hem de bayağı iyi bilir
Bilmeyenlerde kendi işiyle yolunu bilir
Asıl bilmek istemeyenler
Çok daha net bilir
Çünkü kalemimin gücünü fazlasıyla bilir

Dostluğu, insanlığı, adamlığı
Biliriz Soyumuzdan baba
Işık gölgesindeki silahın
Deleriz mermisini reis

Doğar güneş sabaha

Dile alıp koca yalan
Söyleyerek gezer durur
Şeytan saçar zehir yılan
Tükürerek yüze vurur

Sana yakın gözü görmez

Hatice’yle yol
Neşeyle yola çıkıp
Sedayla devam ettim
Aslıyla şiir yazıp
Ezgiye hasret çektim

Sen gittin gideli şarkılar yazdım
Gurbet ocağında besteler yaptım
Hücreli odamda ağıtlar yaktım
Kimseler duymuyor ne çektiğimi

Yanından yer aldım haberin var mı