Fatih Erdaş Şiirleri

6

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Uzay boşluğunda bir kütlenin üzerindeki; sayılma olasılığının olmadığı, akıl ve mantıkla ilişkilendirilmiş teorilerin bir araya gelerek anlamlaştırılmaya çalışıldığı, ruhani, bilimsel, göreceli ya da "Anlamadım ben [nedenim?]i" cümlesinin, yüklemine yapılmış aforizmanın tartışmaya açık olduğu günümüz yüzyılında, hareket etmeye çalışan zerreciklerden biriyim.

Fatih Erdaş

Bir kadın düşle şimdi benzetmelerle bezediğin.
Adı Hayal olsun.
Bir parıltı kopar geceden saçlarına iliştir.
Adı Yıldız olsun.
Bir geleceğin olsun içinde pembe panjurların olduğu.
Adı Umut olsun.

Devamını Oku
Fatih Erdaş

Sana yazılan cümlelerin süre sınırlaması var.
Bunu belirleyen, kendini düşünen bir “Arzu” biçimi...
Sınırları aşan içgüdülerim bu biçimi aşmayı denese de
Aşılması zor bir sevgi “derya”sının balıkları ağda… (ş)aşkın!

Sana yazılan cümlelerin bir anlamı var.

Devamını Oku
Fatih Erdaş

Orada kimse var mı?
Beni duyabiliyor musunuz?
Orada kimse var mı?

Başıma bahar gelmiş diyor annem.
Derdim, tasam için sığınacak bir limanım varmış artık.

Devamını Oku
Fatih Erdaş

Çok uzun sürdü seninle tanışmamız.
Beyaz bir kâğıtta, onlarca yazılmış karakterlerin arasında,
İki küçük, yatay ve dikey bir gövdeyle “merhaba” dedin.
İnsan bilmez mi bedeninde gerçekleşen duyguyu?
Ben, o güne kadar bilmezmişim yeni bir duygunun keşfedileceğini.
Kalbinden çıkan sesi duymak,

Devamını Oku
Fatih Erdaş

Umurumda mı sanki
Dünyanın güneşin etrafında dönmesi…
Gün olmuş, ay olmuş, yıl olmuş.
Sen benim etrafımda dön,
O bana yeter.

Devamını Oku
Fatih Erdaş

Yazılmaz!
İnsan birkaç kelimeyle yazılmaz…
Yaşanır!

İnsan yaşanır…

Devamını Oku