Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
HANİ HERKESİN Kİ GİBİ BAŞLAMALIDIR YA HAYAT HİKAYELERİ, ASLINA BAKARSANIZ BEN BELKİDE HEP KENDİM OLMAMAK İÇİN UĞRAŞTIĞIMDAN(Kİ BU ÖZELLİĞİMDEN DOLAYI ÇOĞU ZAMAN BUNALMIŞIMDIR KENDİMDEN) OLMAYA ÇALIŞTIĞIM KİŞİLERDEN BAHSEDECEĞİM.
BİR ARALAR ARZULANAN KİŞİ OLAMAYA ÇALIŞTIM -Kİ BU ZAMANLAR DAHA ORTA OKUL SIRALARINDAYDIM- VE BİRDEN BİRE OLMAMAK İSTEDİĞİM BİR KİŞİ OLDUM; SADECE O GUNLERE HAS BİR AŞKI BARINDIRAN, KOPYA ÇEKEREK SEVMEYE ÇALIŞARAK İLGİ ÇEKEN, İLK PARAGRAFTAKİ GİBİ İLGİ ÇEKMEK ...
