Fâş Şiiri - Kamil Doğrubudak

Şîvekâr ra'nâ ya pervâneveş bahtım
Ah'ü âh etmekden ar'ı öte koyup
Dürdaneyi setr'ü pinhan etmeyi bıraktım
Lafzımızı menşur içre mamûr edip
Dil'i can ile hatr'ı acizi gazeller yaktım

Gamzesi geddarı tebahtur ile salınır iken
Tav 'ı acz içre gören gözler .
Terütâze nin tecelligâhında
Pejmürde hâl ile 'Hâşâ beşarâ' idi
Dimağımızdan dökülen son sözler.

Sîhrâmîz şehlâ senden gayrı kimde var
Sen ki Medh' i zarafet ile servendâm
Ruyeti cemaline feda mülk'ü cihan
Ben'ki karşında şu'le , şu'le yiten evveli civan
Ahirinde zâl olmuş cefâkeş bir adam

Yokmudur bîaman fakirin derdine derman
Ulaklar salınsın mağrip den meşrık"a
Dâhi Frenk ve acem illerine , alem dinlesin.
Böyle cângünáz âhübere dilberi.
Hz Hâk aşkına gören varsa söylesin.

Şerafet'i tâcver , afet'i devran dildâr'ım
Adaklar adanmış gınalı guzular hak sana
Nâzperver'e taaşşuk ile çatdı dil' i şeyda
Sinemizde neşv û neva mehtâb'ın
Gayrı mest'i harâb , hâl ile mersiyeler hak bana😔