Farzet Şiiri - Hamit Atay

FARZET

Farzet ki yollar hiç bitmiyor,
Her köşe başında sen varsın,
Bir çocuk gülüşüyle açılıyor gün,
Bir anne duasıyla kapanıyor akşam.

Farzet ki gözlerimde hâlâ senin ışığın,
Her yıldız seninle parlıyor,
Geceler boyu uyumuyorum,
Çünkü hayalin odama doluyor.

Farzet ki kırılmadım hiçbir ihanete,
Çekip gitmedi dost bildiklerim,
Her söz namus, her yürek liman,
Kimse acıtmıyor canımı gizliden.

Farzet ki bir şairim ben,
Kelimelerim kanat olmuş uçuyor,
Her dize yüreğine konuyor,
Sen de okudukça bana inanıyorsun.

Farzet ki ayrılıklar hiç olmamış,
Gidenler hep geri dönmüş,
Bir sevgili gözyaşını silmiş,
Yalnızlık kapımı hiç çalmamış.

Farzet ki İstanbul’da sabah olmuş,
Martılar kanat çırpmış özgürlüğe,
Sen Üsküdar’da gülümsemişsin bana,
Ben Galata’dan bakmışım sana.

Farzet ki şarkılar susmamış,
Bir meyhanede dostlar sarılmış,
Kimse sırtından vurmamış beni,
Her kadeh umutla dolmuş.

Farzet ki hayat yeniden başlıyor,
Ne kırık kalp, ne yaralı iz,
Sıfırdan yazılıyor bütün şiirler,
Ve seninle başlıyor her cümle.
Hamit Atay