İçimde müsvedde kağıtlarından örme evler biriktirdim
Şiirler bezedim zarlı duvarlarına
Sevgiye yoksul kalmış kalp kapakçıklarımda
Bir tutam umut banmak için
Çırpınıp içime taşan kelimeler serpiştirdim göz çukurlarıma
Ve geceyi ağır bir mahkum gibi omuzladım kirpiklerimde
Sabahı sırnaşık kılan noktaları def ettim
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta