Fareler Şiiri - Cpt Yılmaz Bektaş

Nerdesiniz fareler hangi deliktesiniz
Hangi yılana büründü deriniz
Hiçliğinizden görmez kem gözleriniz
Boğulmuş hilenizden kısık sesiniz
Soğuktan duyulmuyor soluk nefesiniz
Örtemiyor yokunuzu karanlık deliğiniz
Kemirip kendi kemiğini leşiniz
Kursağınıza dökülsün dişleriniz...

Işığa hışmından donmuşken kininiz
Korkuyla sinmişlik kokar deriniz
Yalanınızla solunurken geceniz
Lağımınıza dönüşmüş pis nefesiniz
Hangi hain avlara gebesiniz
Ne halde aptal bedenleriniz!
Ruhunuzun bedeli; hiçlikken değeri
Kaç yoka sattıysanız; ancak odur ederi...

Sağır beyniniz sığışmış koca kulağınızdan
Bulaşıp mikroba sarmış vücuda vebanızdan
Dönüşmüş yüzünüz köpüğünden balçığa
Sizsiniz yine deva bu ilginç hastalığa...

Ben size bu kadarını diyim
Siz daha fazlasını inleyin
Akla geliyor ah neler neler...
Ah zavallı sefil fareler!
Cpt. Yılmaz Bektaş

Şair notu:
Derdimiz
sevimli fare
dostlarımız değil elbette
onlar doğasını yaşıyor
en doğal halleriyle…
Cpt.Yılmaz Bektaş