Fani dünya Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Fâni dünya gelir geçer,
Giden geri dönmez, göçer;
Sultanlara kefen biçer,
Akıl eren Hakk'ı seçer.

Nice köşkler viran kaldı,
Nice bağı hazan aldı,
Nice gönül gama daldı,
Zaman hepsin elden çaldı.

Altın gümüş kalmaz elde,
Can emanet her bedende;
Ten yatacak kara yerde,
Amel kalır ancak sende.

Gençlik uçar kuş misali,
Kalmaz yüzün eski hâli;
Bir nefeslik dünya malı,
Her kemalin var zevali.

Bahar gelir, çiçek açar,
Solar, yaprak daldan uçar;
Rüzgâr alır, yere saçar,
İnsan ömrü öyle kaçar.

Ak saç düşer kara tele,
Güç kuvvetin gider yele;
Tövbe ancak gelir dile,
Her can varır bir ecele.

Burnu yüksek gezen kişi,
Boşa gider dünya işi;
Kibrin sonu mezar taşı,
Alçak gönül erin başı.

Garip gönül incitilmez,
Yetim hakkı hiç çiğnenmez;
Hak katında iş gizlenmez,
Hesap günü ertelenmez.

Kim ne ekse onu bulur,
Yaptığından kul sorulur;
Gün olur ki su durulur,
Adalet bir gün kurulur.

Bir gün susar bütün diller,
Kurur bağlar, solar güller;
Kasapoğlu, eser yeller,
Bâki Hak'tır, göçer eller.