Fakir edebiyatı Şiiri - Servet Balıbey

Güneş ışığı sızıyor, delik cebimden,
Biraz tütün, biraz da, çürük kırıntı
Yoksulluk dediğin,
Sevda gibi hani,
Üstü kalsın demek, bitmez saplantı

Avucumda ağırlık, bozuk paralar.
​Kahvaltıda bir dilim, ekmeğim yalnız
Yanında ince belli, sıcak bir hüzün.
Yırtık cebim fakir ve edebiyatı

Pabuçlarım eski, çöp kovasından
Dünyaya bakmaktır, asıl zanaat
​Gönüle kurulmuş, Yokluk Sarayı
​Bir lokma ekmektir, asıl kanaat

Nefsinin elinde, her an imtihan
Fukara dediğin, aslan bir yiğit
Giymek ateşten kor, kasada heba
​Zenginin yüreğinde, paslı bir kilit,

Yoksulun sofrası, gökten inermiş
Gözü görür ruhun, canı çekermis
Altına imrenir, paraya vurgun
Sanatı fakirlik, inşa edermiş