Geceye fısıldadığım onca sırrın sabahında,
günün ilk ışıkları çekingen bir edayla araladı perdeyi…
Usulca aydınlanan odam kalbime çöken karanlığa inat her zerresine işledi aydınlığı...
Gözlerinin feriyle bir kez aydınlanan kalbim kaç zaman oldu senden bihaber…
Zaman senden habersiz devir daim ediyor kendini,ömür denilen şey duvarımda asılı saatin tik takları arasına sıkışmış.
Her ne varsa dile geliyor,sonra bir tokat gibi vuruyor gerçeği yüzüme
Aşk“ Sen Yoksun”…
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta



