Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Altı üç bin dokuz yüz elli sekiz,
İlim Hatay ilçem İskenderun,
Anam Cumhuriyet öğretmeni,
Onunla gururluyum,
Hiç tanımadım babamı,
Ondan sorunluyum.
Demem şu dur ki ben,
İki, memurun son çocuğuyum.
Okumayı öğrendiğimde İskenderun’ lu yum,
Sonrasında Adana yıllarıyla gençliğim,
Seksen Eylülü’ nün,
Yetmiş sekiz kuşağı mağduruyum.
Ama ben hep gururluyum.
Yaşadım bir dönemi alnımın akıyla,
Eğilmeden, bükülmeden,
Yaşamadım kendim ...
