Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

ŞİİRLERİM KİTAP
Şiirlerim kitap olsun basılsın,
Sahafların raflarına konulsun,
Şiir sever okuyanla buluşsun,
İstersen canımı, gel o zaman al.

ŞİİRLERİM OLMASA
Dertlerim çoktan beni, acımaz öldürürdü,
Ahret denen meçhule, dert dolu göçürürdü,
Ecelin şerbetini, Azrail içirirdi,
Dertlerimi taylaşan, şiirlerim olmasa.

ŞİİRLERİM OLMASAYDI
Aşktan neler çektiğimi,
Bir ben, bir yaratan bilir.
Kanlı yaşlar döktüğümü,
Bir ben, bir yarata bilir.
Tımar hanelik olurdum,

ŞİİRLERİM SİZLERDEN
Beste yetim olmadı, besteler yapamadım,
Saz çalmayı öğrenip, türküye katamadım,
Bin bir emekle yazdım, bakkala satamadım,
Şiirlerim sizlerden, çok özür diliyorum…

DÜŞLERİM ÖKSÜZ
Vefasız yar senden ayrı kalalı,
Hayallerim öksüz, düşlerim öksüz.
Karasevdan aklı baştan alalı,
Sohbetlerim öksüz, sözlerim öksüz.
Melül mahzun bakan gözlerim öksüz.

SENSİZ GEÇEN YAŞAMIN
Çınlıyor mu kulağın, her gün yaparım yâdın,
Anzer balından tatlı, duy yârim senin tadın,
Yüreğime kazdırdım, ölsem silinmez adın.
Kalmadı hiç bir tadı, sensiz geçen yaşamın.

SEYREDEREK ÖPERDİM
Masum bir bala gibi, uykuya vardığında,
Bıkmadan, usanmadan, seyrederdim günlerce.
Gelincik iki kolu, boynuma sardığında,
Güneş ışır yüzünü, bıkmadan, usanmadan,
Buseler ata ata, seyrederek öperdim.

ŞEYTAN
Şeytanı bir başka mahlûk savlardım,
Meğer kötü olan insanmış şeytan.
Kötülük yaptıran odur sanırdım,
Anladım kem olan kullarmış şeytan.

ŞEYTAN BENLİK GÜDEN DE
Arıt kalbini kinden, sen seninle dost yaşa,
Sev bütün insanları, her daim barış yaşa.
Bırak benlik gütmeyi, her insanla hoş yaşa,
Yık şu benlik kalesin, insanlar desin paşa,
Şeytan ben ben dedi de, ondan tutuldu taşa.

ŞEYTAN GİREMEZ
Tüm yaratılanları,
Yaradan hatırına ödünsüz seviyorsan,
Sevgi varsa yüreğinde kocaman korkma,
Kötülük ve şeytan giremezler içine...
O zaman bütün insanları çıkarsız seversin,