Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

NEFRETİMLE DUYURU
Yobazdan korkan olsam,
Doğmazdım ben anamdan,
Namuslu yaşam evla,
Namussuz bir yaşamdan,
Tek dileğim bu oldu,

NEFRETLE ANILACAKSIN
Yel olup devirse dağı, binayı,
Sel olup süpürsen bütün dünyayı.
Hızın ile geçsen Güneş’i-Ayı,
Sen de eceline yenileceksin,
Her güne nefretle anılacaksın.

NEFSİ İNSANIN
Boş yere dışarıda düşman arama,
En büyük düşmanı nefsi insanın,
Elinle tuz atma hicran yarana,
En büyük düşmanı nefsi insanın…

NEFSİM
Kul hakkına af yok öğretti babam,
Günah kar olmaya zorlama nefsim.
Ona layık evlat olmaktır çabam,
Günah işlemeyi harlama nefsim,
Günah kar ölmeyi zorlama nefsim.

NEFSİNDİR
Vah kendinin içinde!
Kaybolup, yiten insan.
Bilmezsin ki bedenin,
Senin mezarın olmuş,
Kör nefsini yenmeden,

NE GECEM GECE
Aşkınla divane ettin sevgilim,
Beni kor ateşe ittin sevgilim,
Ağzımda lal oldu söylemez dilim,
Ne gündüzüm gündüz, ne gecem gece.

NE GÜNAHI VAR
Tanrı yazıyorsa şansı, kaderi,
Kulunun ne suçu, ne günahı var.
Allah veriyorsa hayrı ve şerri,
İnsanın ne suçu, ne günahı var.

NE HALK SEVER
Mağrur ve kibir kulları,
Ne Hak sever, ne halk sever.
İnciten yetim, dulları,
Ne Hak sever, ne halk sever.

NEHİRLER ÇAĞLAR
Aşktan dilim laladır, yüreğim yara,
İçimde kederden, ırmaklar çağlar.
Talihim kemden kem, bahtım kapkara,
Benim dilim laldır, yüreğim yara,
İçimde hüzünden, nehirler çağlar.

NE İ DÜĞÜ BELİRSİZ
Ne i düğü belirsiz, gizli herzeler yiyor,
Katil ile bir olmuş, Türk Ulusu yok diyor.
Bukalemunu geçti, her gün bir urba giyor,
Suçlu yüce divanda, mutlak yargılanmalı...