Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

—YAR SANA GELDİM.-
Tabipler derdime derman olmuyor,
Bir od düştü ciğerlerim yanıyor.
Beni gören deli olmuş sanıyor,
Yüklendim derdimi, yar sana geldim.

ALIŞTIM
Ne yaram sızlıyor, ne de kanıyor,
Yarim hasretinle içim yanıyor,
Beni gören dertsiz bir kul sanıyor,
Dertler bana, ben dertlere alıştım.

AĞLAYAN ÇOCUKLAR
Nerede ağlayan, bir çocuk görsem,
Öksüz kalmış, öpüp hatırın sorsam.
Boynuna sarılıp, gözünü silsem,
Boşanır gözümden, yaş buruk buruk.

ANAM SÜT HELAL ETMEZ,
Tanrı’ya şirk koşarak, kuluna kulluk yapsam,
Haksıza yandaş olup, haklıya kazık atsam,
Kendi kusurum örtüp, elde kusur ararsam,
Anam hak helal etmez, babam evladım demez.

GURBETÇİ
Ellik-ellik gittiniz, yabancı dil bilmeyen,
Yaşamında bir tek gün, şans yüzüne gülmeyen,
Hanesinden yokluğu, kader sanıp yenmeyen,
Ana, baba, nazlı yar, bir de vatandan ayrı.

BEN TÜM ANADOLUYUM
Karadeniz de Lazım, Aydın da ise efe,
Hala beni bilmedi, cahil insan mankafa.
Uzlaşıdan uzaklar, ayrı dizilir safa,
Ben tüm Anadolu yum, can kurban Anadolu.
Eşit yurttaşlık hakkı, erken barışın yolu.

BU VATAN BİZİM
Her karış toprağını, şehitlerin kanıyla,
Sulayıp aldığımız, bu vatan bizim GARDAŞ.
Edirne’den ta Karsa, Diyarbakır,Vanıyla,
Tarihler buna tanık, Türk’ün şeref,şanıyla,
Şehit kanları akan, bu vatan bizim MEHMET.

CEHENNEMDE UYANIR
Belki de son bir sözüm, belki son bir mesajım,
Bir tek Yaradan bilir, Ahret’teki yerimi.
Bir eser bırakırsam, dünyada yaşar adım.
Ahret’teki yerini, yobazlar Cennet sanır.
Kul hakkını yiyenler, cehennemde uyanır.

İNSANI SÖZÜ BAĞLAR
Namus sözleri gayri, verilip tutulmuyor,
İçinde kemik yokta, gırtlaklar da kalmıyor,
Dönekler çok kıymette, alınıp, satılıyor,
Ey insanlar ırayın, dönek olan kullardan,
İnsanı sözü bağlar, hayvan ise yular dan.

AŞIK VEYSEL'E ŞİKAYET
İlk kez kara toprağa, sen sadık yar demiştin,
Onca gizli sırları, toprakla bölüşmüş tün.
Sadık yar için canı, seve seve vermiştin,
Bunda da haklı çıktın, ölümsüz Aşık Veysel.