Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

BELEK YAP Serbest şiir

İsterdim ki,
Seninle şad olsun,seninle gülsün,
Kara bahtım,kem talihim.
İçimi kıpır kıpır eden baharla,

BELKİ SON MEKTUBUM
Ne huzur bıraktın, ne yaşam şevkim,
Sanki ben benimle dargın gibiyim.
Seni sevdiğimi bilmemem korkum,
Dört yanıma duvar örmüş gibiyim.

BEN KİMDİM, KİMİM
Ben ben de kayboldum bulamıyorum,
Ol demişin oldum kalamıyorum,
Beni bana tanıt bilemiyorum,
Yalvarırım Rabbım, ben kimdim, kimim?

BİAT KÜLTÜRÜ
Zamanına yazık sözüne yazık,
Kapkara düşünce yobaza kazık,
Her devirde molla ve yobaz azık,
Cahille, yobazda fikir mi olur?

BİLGELİK
Bilgelik her kula olmaz ki nasip,
Onu keşfedemez, cahil deli der.
Özünden kamildir, sohbette edip,
Arifler keşfeder, nebi, veli der.

BİLMEZSİN TABİP
Dağ kadar gamlıyım, güzden hüzünlü,
Şansıma küsülü, feleğe kinli.
Benimle değilsen, sen senli-benli,
Sen benim aşkımı bilmezsin tabip...

CANI SAĞ OLSUN DEDİM
Gönlüme deli aşkı, lisede sen beledin,
Bir adres bırakmadan, ansızın çekip gittin.
Kardelenler misali, mevsimlik olup yittin,
Dirhem dirhem her güne, ahir ömrümü yedin,
Seni üzmemek için, canı sağ olsun dedim.

YALNIZ BAYKUŞ ÖTÜYOR
Berçenekli de göçtü, göçmeyen köy mü kaldı?
Hasta ihtiyar yalnız, devlet kapı mı çaldı?
Komşuluk dünden bitmiş, yerini çıkar aldı?
Terör ile yokluktan, korkup-kaçan gidiyor,
Virane olmuş köyler, yalnız baykuş ötüyor.

YARALI CEYLAN
Bin boğada bir ceylan, yaralanmış inliyor,
Gözlerinin yaşları, sele dönmüş dinmiyor,
Oluk oluk akan kan, vücudunu beliyor,
İnsan insana düşman benim suçum ne diyor?
Benim ete ne gerek, insan neslini yiyor.

ÖMÜR BOYU,
Ömür boyu gerçek aşkı aradım,
Bu cihanı baştan, sona taradım,
Bulamadım ondan erken bunadım,
Mecnun, Leyla aşkı masalmış meğer