Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KENDİ CELLATLARINA
Yel kayadan ne anlar, fırtınaya dönüşse,
Uçurumlar yaratıp, her gün altını eşse.
Gaflet uykularıyla, onlarca asır geçse,
Doğu toplumlarında, iyi olmayan illet,
Kendi cellatlarına, âşık olan kör millet.

KURT, KOYUNLA YAŞARDI
Her zorluğu ATATÜRK, akıl ile aşardı,
Emperyalist uluslar, hayran kalır şaşardı.
Bütün projesinde, muasır ulus vardı,
Atatürk devrimleri, bir bir gerçekleşseydi,
Dövüşmez ve ayrışmaz, Türk, Kürt barış yaşardı.

KORKULARINDAN KORKAN
İleri demokrasi, nerde insan hakları?
Anayurdun savaşta, barut kokar dağları,
Pas tuttu dönmez oldu, hantal devlet çarkları,
Korkularından korkan, biat toplumu olduk.

UMURUNDA MI
Sensiz Cehennem de, yaşanır sanma,
Ben aşkına yandım, bari sen yanma.
Bal şerbeti diye, zehir i sunma,
Ciğer pare-pare umurunda mı?

SENİ ÖPEMEM
Düşman gibi bakıp, korkutma beni,
Canımdan çok özge, sevdim ben seni.
Sök at şu kalbinden, nefreti-kini,
Titreyen dudakla, seni öpemem.
Sen bana gücen sen, ben hiç gücenmem.

-VUSLAT-
Ne bu ağıt figan, ne bu gözyaşı,
Hangi âşık ermiş, söyle vuslata,
Yaktılar-astılar, tuttular taşa.
Vuslata ermeyen, bir tek sen misin?
Yoksa âşıklıkta, taze-bön mü sün?

YAD OLDUK
Gayrı selamlar bile, göz ucu veriliyor,
Ayrışmalar netleşti, gün be gün görülüyor.
Türk’le Kürt arasına, duvarlar örülüyor,
Çözümde fikri ayrı, akrabalar yad olduk,
Biz-bizi şehit ettik, evlerde ağıt olduk.

VEDA BUSENİ
Seherle uyandım, sol yanım bomboş,
Aradım yüzümde veda buseni,
Sensiz ecel gelsin, baş üstüne hoş,
O seher ölenler, ölmez bir daha.

- YASLARIMA GEL
Kaş ettin, göz ettin, beni kandırdın,
Aşkınla kül oldum, yaktın, yandırdın,
Yüzme bilmem, ummanlara daldırdın,
Döşüme gelmedin, düşlerime gel,
Göç ettim gelmedin, yaslarıma gel.

ZÜLMİLE ABAT OLANIN
Yezitle başlayarak, nice kul zalim oldu,
Hitler, Musoliniler, her dilde nefret buldu,
Kötülük mirasları, evlatlarına kaldı.
Zülmile abat olanın ahiri berbat olur,
Dilerim ki hevesli, bunları örnek alır.