Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KADERDE
Aşk için yaşamak emelim derken,
Aşk için ölmekte varmış kaderde.
Mecnunun derdinden ben beni yerken,
Aşk için ölmekte varmış kaderde.

KALEMLER PRANGALI
Evrensel insan hakkı, yok oldu ülkemizde,
Adalet aranıyor, görenler söylen nerde?
Yandaş basın var diyor, kim inanır sizlere,
Fikre zincir vurdular, kalemler prangalı.

KALEM SUSMAZ
Dilimizi sustursanız,
Ta kökünden kestirseniz,
Döverek kan kustursanız,
Dara çekip astırsanız,

KALEM YAZMIYOR
Seni çok üzdümse özür dilerim,
Kollarında uyur gönül eylerim,
Seniz dünya cennet olsa neylerim,
Sevdam bana kâğıt, kalem de küskün.
Kâğıt yırtılıyor, kalem yazmıyor.

KAL GÜLE GÜLE
Nice dert paylaştım, onca sır gömdüm,
Bir tatil boyunca arındım, yundum,
Ruhuma huzuru hep sende buldum,
Elveda Akdeniz kal güle güle…

KALICI SANMA
Çalıştır aklını gör gerçekleri,
Sende bir insansın et, kemik, deri,
Üzme aşığını gözümün feri,
Aynalara bakıp bakıp aldanma,
En güzellik bende kalıcı sanma.

KALK YETER UYAN
Dini yalanlarla hep kandırıldın,
Vatandaş gafletten kalk yeter uyan.
Yobaz dincileri Müslüman sandın,
Dinci yalanıyla hep uyutuldun,
Davar olma kardeş kalk yeter uyan.

KELLEŞLİĞİN DUYDUN MU?
İki kulağını aç beni dinle,
Sevgili olunmaz nefretle, kinle,
Sağırlarda duysun berk bağır ünle,
Şu feleğin kalleşliğin duydun mu?
Düşman etti nazlı yâri oy bana!

KALMADI
Figanımın tümü boşa nafile,
Gayrı dertlenecek sözüm kalmadı.
Gözyaşı dökersem veririm yele,
Yaşlarımı silen bir el kalmadı.

KALMAMIŞ
Bakın kuyruklara emekli ağlar,
Yaşlıya acıyan vekil kalmamış.
Ahları, vahları yürekler dağlar,
Emekli dert küpü yürek yaralı,
Çözüm üretecek iktidar yoktur.