Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

YORDU BENİ
İlkbahar’dım güze döndüm,
Hiç gülmeyen yüze döndüm,
Teli kırık saza döndüm,
Âşıklar çalmıyor beni.

YORGUN
Yetmiş yıldır hayal, düşte yaşlandım,
Bu gün, yarın olur diye gün saydım,
Hayal ve düş gerçek olurlar sandım,
Kaderime dargın, şansıma kırgın,
Hayallerim yorgun, düşlerim yorgun…

ZALİM ADAM
Yürü bire zalim adam,
Senin de çarkın kırılır,
Günahların yılan olur,
Hepsi boynuna sarılır…

ZALİM ADAM İKİ
Bitmez sanma biter ömür,
Et, kemiksin sanma demir,
Yaratan verende emir,
Çok az kaldı zalim adam,
Senin de çarkın kırılır.

ZALİM CEHENNEM ETTİ
Yobazlar bırakmadı,
Ne gelecek, ne huzur,
Karpuz gibi bölündük,
Kalmadı gönül, hatır,
Ulusun tarihine,

ZALİME GÜÇ YETMİYOR
Yatak odalarımız, habersiz dinleniyor,
Fener-ampul diyenler, şüpheli mimleniyor.
Askerden bahsedene, postalcı dır deniyor,
Kolumuz kökten kırık, ağızlarımız bantlı,
Zalime güç yetmiyor, yüreğimiz yaralı.

ZALİME MİNNET EYLEMEM
Kıymetli mi canım, genç üç fidandan?
İdam emri verdi, kanla beslenen,
Devrimin uğruna şehit canlardan,
Kıymetli mi başım, genç üç fidandan?
Zalime baş için minnet eylemem.

ZALİMİN VİCDANI
Zalimin vicdanı, kapkara kömür,
Etten olan vicdan haksızken sızlar,
Allah kullarıdır Alevi, azlar,
Zulümden çok çekti, ozanlar, sazlar,

ZALİMİN ZULMÜ
Hangi zalimin zulmü, yanına kar kalmıştır?
Nice masum, suçsuzun,bedduası almıştır,
Zalimleri Azrail, cehenneme salmıştır,
Dünyada kanun sorar, ahrette ise Allah.
Babam zalim olsaydı, baba demezdim yallah...

ZALİMLER
Umuttu yoksulun ekmeği, aşı,
Onunla geçerdi hayâlı, düşü,
Aç kalsa bağrına basardı taşı,
Elimizde bir tek umut kalmıştı.
Onu da bizlerden çaldı zalimler…