Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Ben yüksek dağların ensesinden esen rüzgarın sesinden yazan kalemin,konuşan dilin mısralarına deyil insanın insanca yaşamına önem veren haksızlığın karşısında olan bir insanım.Benimde zülümle kavgam var.ne yüksek olur asılırım ne de alçak olur basılırım
