ÇINAR İLE PINAR
Bir zamanlar Anadolu'nun uzak bir köşesinde rüzgarı insanın yüzüne geçmişin hatıralarını taşıyan küçük bir orman varmış.
Bu ormanın ortasında yaşlı bir çınar, hemen yanında da küçük bir pınar bulunurmuş.
Çınar; nice baharlar görmüş, nice kuşların dallarında yuva kurmasına, nice yolcuların gölgesinde dinlenmesine şahit olmuştu.
Gövdesinde yılların izleri, dallarında yaşanmışlıkların hatırası varmış.
Pınar ise küçücükmüş. Öyle gürül gürül akmaz, büyük göller gibi gösteriş yapmazmış. Ama, suyu tertemizmiş. Susayan bir can, ona eğildiğinde asla boş göndermezmiş.
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Devamını Oku
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;



