Cennet bahçesinin tek renksiz gülüydü o.
Bir gün gözleri kör olmuş iki sevgili yüzünden ezilip gitti.
Sevişiyorlardı o renksiz gül ezilirken.
Oysa aşk bize kendinden başka ne verebilir ki.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta