bıktım soracaksan doğrusu bilgelik/ten
insanoğlu dediğin parça et ile kemikten
düşünen bir çok canlılar gibi biliyorum
kimi onuruyla bir çoğu pezevenklik/ten
geçinip gidiyor işte düzen bu düzende
varlık içinde..kan ter içindeyken kimi
biliyorum biliyorum iş işin/yokluğun
iç yüzünü dış yüzü ile sömürenimi
alçalıp yükselirken hep ön önümde
gelip geçsin hain..ölüm denen de
çarkına tükürdüğüm şu feleğin..
türküsünü bestelemişim hemde
bundandir ki..bıktım derim hep işte
yarar değil zarar gördüm bilgelik/te
kàr payı olsa/ydı hani bilgi yerine
zarar görmeyecektim bu gidişte
bak işte gene; ah ulan ah ile..vah
düştü döş döşümde pay payıma
bıktım dediğimde kalk..eyvallah
çek bir olsun ata-erkil yamyama
..herneyse
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta